Yıldızları seviyorum. Kalıcılığın hayali gibiler bence. Yani, hep parıldıyorlar, çöküyorlar, dağılıyorlar. Ama ben buradan, öyle değilmiş gibi davranabilirim. Her şey ezelîymiş gibi. Hayatlar bir andan daha uzun sürüyormuş
gibi davranabilirim.
Tanrılar gelir, tanrılar gider. Fânîler bir anlığına parıldayıp sönerler. Dünyalar sona erer; ve yıldızlar ve galaksiler de geçicidir. Bir an ateşböceği gibi parıldarlar ve sonra soğuğa ve tozlara karışırlar...
Ama öyle olmuyormuş gibi yapabilirim.
Kayıtlar
1 yorum:
este'nin blogunda da görmüştüm bu yazıyı. hepimizi sağlam vurmuş. :P
Yorum Gönder